Blijf bij jezelf

"Charita, blijf bij jezelf." Een zin die mijn vriendin de laatste tijd vaker tegen mij zegt en die inmiddels zo diep in mijn brein gegraveerd staat dat ik hem regelmatig zelf hardop herhaal. Niet omdat ik het vergeet, maar juist omdat ik mezelf eraan wil blijven herinneren. Want hoe druk het leven ook wordt, hoe hard de storm soms ook raast, ik wil mezelf nooit meer verliezen.

Ik ben een vrouw, een zusje, een moeder en een vriendin. En zoals zoveel vrouwen dacht ik lange tijd dat ik iedereen tevreden moest houden. Dat ik altijd beschikbaar moest zijn, altijd begrip moest tonen en altijd de sterke schouder moest zijn waarop anderen konden leunen. Maar ergens onderweg besefte ik dat er een persoon was die ik daarbij soms vergat: mezelf.

De laatste tijd ben ik mezelf behoorlijk tegengekomen. Het leven voelt soms alsof ik op een boot zit die rustig over kleine golfjes vaart, om vervolgens onverwachts terecht te komen in enorme vloedgolven die alles door elkaar schudden. Van die momenten waarop het voelt alsof er zonder waarschuwing een emmer ijskoud water over je heen wordt gegooid. Oncomfortabel, confronterend en soms zelfs pijnlijk. Toch hebben juist die momenten mij laten zien hoeveel ik inmiddels geleerd heb.

Voor een vrouw die deze maand 35 jaar wordt, heb ik al heel wat levenservaring opgedaan. Niet omdat alles altijd makkelijk is geweest, maar juist omdat het leven mij keer op keer lessen heeft geleerd. Lessen over grenzen stellen, over loslaten, over opnieuw beginnen en vooral over trouw blijven aan mezelf. Waar ik vroeger misschien nog twijfelde of mezelf wegcijferde, weet ik nu precies wat ik nodig heb om niet opnieuw mezelf kwijt te raken.

Ik ben erachter gekomen dat kiezen voor jezelf helemaal niet egoïstisch is. Het is niet egoïstisch om nee te zeggen tegen dingen waar je niet achter staat. Het is niet egoïstisch om afstand te nemen van situaties die je energie kosten. En het is zeker niet egoïstisch om bewust te kiezen voor je eigen geluk. Sterker nog, het is noodzakelijk. Want als ik goed voor mezelf zorg, kan ik ook de beste versie van mezelf zijn voor de mensen die mij dierbaar zijn.

Terugkijkend besef ik hoe bijzonder het is dat een simpele zin zoveel verschil kan maken. "Charita, blijf bij jezelf." Wat begon als een liefdevolle opmerking van een vriendin, bleek uiteindelijk een deur die voor mij openging. Een deur naar zelfvertrouwen, naar balans, naar rust en naar de vrouw die ik diep van binnen altijd ben geweest. Een vrouw die heeft geleerd dat geluk niet zit in het tevreden houden van iedereen om haar heen, maar in trouw blijven aan zichzelf. En precies daar ligt mijn kracht. Niet in perfect zijn, niet in iedereen gelukkig maken, maar in elke situatie opnieuw kiezen voor wie ik werkelijk ben. Want wat er ook gebeurt, hoeveel golven er ook op mijn pad komen, een ding weet ik zeker: Ik blijf bij mezelf.